głosowanie nad całością projektu.

Co się zmienia

• 1Polska i Peru zyskają formalną podstawę prawną do wzajemnej pomocy w sprawach karnych: przesłuchania świadków, zbieranie dowodów, przekazywanie dokumentów, również w sprawach finansowych — tajemnica bankowa nie może być jedyną podstawą odmowy (art. 1 Umowy — definiuje szeroki zakres pomocy, obejmujący postępowania przygotowawcze i sądowe)
• 2Kontakty między krajami będą prowadzone bezpośrednio — po stronie polskiej przez Ministra Sprawiedliwości lub Prokuratora Generalnego, po stronie peruwiańskiej przez Urząd Prokuratora Generalnego — bez pośrednictwa dyplomacji i w języku angielskim (art. 2 Umowy — wskazuje organy centralne uprawnione do bezpośrednich kontaktów)
• 3Przesłuchania świadków i biegłych będą mogły odbywać się przez wideokonferencję, co zaoszczędzi czas i koszty przy współpracy krajów leżących na różnych kontynentach (art. 11 Umowy — reguluje zasady organizacji, prowadzenia i finansowania przesłuchań wideo)
• 4Polska może odmówić wykonania wniosku, jeśli naruszałby suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek publiczny, dotyczył przestępstwa politycznego, albo gdyby wniosek był skierowany przeciwko osobie ze względu na jej płeć, wyznanie, narodowość lub przekonania polityczne (art. 3 ust. 1 Umowy — enumeratywny katalog podstaw odmowy, chroniący polskie interesy)
• 5Dokumenty przekazywane między krajami nie będą wymagały legalizacji (uwierzytelnienia przez konsulat lub apostille), co znacznie upraszcza formalności (art. 21 Umowy)
• 6Koszty wykonania wniosku ponosi co do zasady kraj, który go wykonuje; przy wyjątkowo wysokich kosztach obie strony muszą się najpierw skonsultować (art. 7 Umowy — przejrzysty podział kosztów wzorowany na umowach z Kanadą i USA)
• 7Wnioski i dokumenty mogą być w pilnych przypadkach przekazywane elektronicznie (z późniejszym potwierdzeniem papierowym), co przyspiesza współpracę między strefami czasowymi (art. 5 ust. 2 Umowy)
• 8Ustawa wchodzi w życie 14 dni po ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw; sama Umowa stanie się częścią polskiego prawa wyższą rangą niż k.p.k. z chwilą ratyfikacji przez Prezydenta (art. 2 ustawy ratyfikacyjnej oraz art. 91 ust. 1 Konstytucji RP)