głosowanie nad całością projektu.

Co się zmienia

• 1Sejm wyraża zgodę na ratyfikację umowy z MTK przez prezydenta (art. 1 druku 1679 — jedyny merytoryczny przepis ustawy, upoważniający głowę państwa do formalnego przyjęcia umowy międzynarodowej)
• 2Ustawa wchodzi w życie po 14 dniach od ogłoszenia (art. 2 druku 1679 — standardowy termin wejścia w życie aktu parlamentarnego)
• 3Umowa ustanawia ramy przyjmowania przez Polskę osób skazanych przez MTK na karę pozbawienia wolności, także niebędących obywatelami polskimi (art. 1 Umowy, powołany w uzasadnieniu — zmiana względem wcześniejszej deklaracji z 2004 r., gdy gotowość dotyczyła tylko Polaków)
• 4Przejęcie konkretnego wyroku wymaga dwuetapowej zgody: najpierw informacja o „praktycznej gotowości”, potem wyznaczenie Polski przez Prezydium MTK, które Polska może, ale nie musi zaakceptować (art. 2 ust. 1, 3 i 4 Umowy — mechanizm chroniący suwerenność państwa)
• 5Procedura przejęcia wyroku odbywa się według polskiego prawa karnego międzynarodowego: wniosek MTK trafia do ministra sprawiedliwości, a sąd wydaje postanowienie w trybie exequatur (procedura uznania i wykonania obcego wyroku — art. 2 ust. 4 Umowy w związku z art. 611a–611c k.p.k.)
• 6Polska może odmówić przejęcia wyroku, m.in. gdy zagraża to bezpieczeństwu państwa lub brakuje zgody skazanego (art. 611b § 1 k.p.k., powołany w uzasadnieniu — przesłanki odmowy przejęcia)
• 7Kara wykonywana jest według polskiego prawa, ale MTK sprawuje nadzór, a Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża (MKCK) może kontrolować warunki osadzenia (art. 4 ust. 1, 4 i 8 Umowy — nadzór międzynarodowy nad więzieniem)
• 8Polska nie może ponownie sądzić skazanego za ten sam czyn (zasada ne bis in idem — „nie dwa razy za to samo”) ani wydać go innemu państwu bez zgody Prezydium MTK (art. 6 ust. 1 i 2 Umowy — ochrona przed podwójnym ściganiem)
• 9Koszty utrzymania skazanego w polskim zakładzie karnym ponosi Polska, koszty przekazania osoby — MTK (art. 11 ust. 1 i 2 Umowy — podział kosztów między strony umowy)