głosowanie nad całością projektu.

Co się zmienia

• 1Ustawa porządkuje koordynację opieki długoterminowej, współpracę placówek leczniczych z jednostkami pomocy społecznej oraz monitoring tej opieki (art. 1 pkt 1 lit. a–c druku 2612 — wymienia trzy główne filary systemu opieki długoterminowej).
• 2Jednostki samorządu terytorialnego (gminy, powiaty i samorząd województwa) dostają zadania i uprawnienia w zakresie wsparcia opiekunów nieformalnych (art. 1 pkt 2 druku 2612 — określa rolę samorządów wobec osób opiekujących się bliskimi bez wynagrodzenia).
• 3Państwo ma monitorować sytuację osób starszych i raportować o niej; ustawa wskazuje też podmioty, które biorą w tym udział (art. 1 pkt 4 druku 2612 — reguluje zbieranie i przekazywanie informacji o seniorach).
• 4Wprowadzone zostają zasady bonu senioralnego — formy wsparcia seniorów na codzienne potrzeby (art. 1 pkt 5 druku 2612 — bon jako jeden z instrumentów pomocy dla osób starszych).
• 5Bon senioralny może być przyznany spełniającemu warunki seniorowi, a nie jest przyznawany automatycznie (art. 26 ust. 1 druku 2612 — zapis „może być przyznany” oznacza możliwość, nie obowiązek przyznania).
• 6Powiat może otrzymywać przewidziane w ustawie wsparcie, ale nie ma gwarancji obowiązkowego jego przekazania (art. 13 druku 2612 — fakultatywne „może otrzymywać” zamiast „otrzymuje”).
• 7Ustawa zastępuje rozproszone regulacje i uchyla ustawę o osobach starszych z 11 września 2015 r., zmieniając przy tym m.in. ustawy o pomocy społecznej, świadczeniach zdrowotnych i ekonomii społecznej (przypis do art. 2 druku 2612 — scalenie przepisów senioralnych i opieki długoterminowej w jednym akcie).
• 8Opieka długoterminowa oznacza usługi i świadczenia dla osób potrzebujących wsparcia w codziennym funkcjonowaniu, mające utrzymać lub poprawić ich samodzielność (art. 2 pkt 2 druku 2612 — definiuje, kogo i w jakim celu obejmuje system opieki).