wniosek o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu.

Co nie weszło w życie

• 1Zniesienie wymogu siedziby w UE lub EOG dla zagranicznych funduszy inwestycyjnych — teraz fundusze z USA, Kanady i innych państw trzecich też mogą korzystać ze zwolnienia z WHT (art. 6 ust. 1 pkt 10a druku 1826/1902 — zmienia warunek geograficzny z 'kraj UE lub EOG' na 'kraj inny niż Polska').
• 2Rozszerzenie zwolnienia na fundusze zarządzane wewnętrznie (tzw. self-managed funds) — dotąd zwolnienie dotyczyło tylko funduszy zarządzanych przez zewnętrzne podmioty; teraz fundusz może zarządzać sobą sam, o ile ma odpowiednie zezwolenie organu nadzoru finansowego swojego kraju (art. 6 ust. 1 pkt 10a lit. f druku 1902).
• 3Analogiczne rozszerzenie dla zagranicznych funduszy emerytalnych — fundusze emerytalne z państw trzecich uzyskują takie same prawa jak fundusze z UE/EOG (art. 6 ust. 1 pkt 11a druku 1902).
• 4Nowy warunek antyabuzywny dla funduszy spoza UE/EOG: między Polską a krajem siedziby funduszu musi istnieć umowa o automatycznej wymianie informacji podatkowych (standard CRS lub FATCA) — chodzi o to, żeby Polska mogła sprawdzić, czy fundusz nie jest fasadową spółką (art. 6 ust. 3a — nowy przepis dodany przez druk 1902).
• 5Rozszerzenie klauzuli antyabuzywnej (zakazu sztucznych struktur podatkowych) na zamknięte fundusze inwestycyjne — jeśli ktoś specjalnie stworzył sztuczną strukturę tylko po to, żeby uzyskać zwolnienie podatkowe, fiskus może je zakwestionować (art. 22c ust. 1 i 2 druku 1902).
• 6Ustawa wchodzi w życie 1 stycznia 2026 r. bez standardowego 6-miesięcznego vacatio legis (okresu przejściowego) — skrócenie uzasadnione wyrokami TSUE i ryzykiem postępowania naruszeniowego KE (art. 4 druku 1902).