wniosek o odrzucenie projektu z druku nr 177 w pierwszym czytaniu.

Co nie weszło w życie

• 1Kobieta w ciąży miałaby prawo do przerwania ciąży w ramach NFZ do końca 12. tygodnia bez podawania powodu — art. 2 ust. 1 druku 177 (główny przepis o dostępie do aborcji w systemie publicznym)
• 2Po 12. tygodniu aborcja miałaby być możliwa przy zagrożeniu życia lub zdrowia kobiety, wadach płodu albo podejrzeniu ciąży z czynu zabronionego — do 24. tygodnia, a czasem dłużej przy śmiertelnych wadach płodu — art. 2 ust. 2 i 9 druku 177 (rozszerzone przesłanki medyczne i kryminalne)
• 3Aborcja miałaby być wykonywana tabletkami na receptę lub zabiegiem chirurgicznym, a szpital musiałby ją przeprowadzić w ciągu 72 godzin od wniosku kobiety — art. 2 ust. 4–6 i 12 druku 177 (metody, terminy i obowiązek szybkiego udzielenia świadczenia)
• 4Aborcja miałaby być bezpłatna dla osób ubezpieczonych w placówkach mających umowę z NFZ na opiekę nad ciężarną — art. 4 druku 177 (finansowanie ze środków publicznych)
• 5Szpital z umową NFZ miałby obowiązek udzielać aborcji, wskazywać innego lekarza przy odmowie z klauzuli sumienia, a NFZ mógłby rozwiązać umowę ze świadczeniodawcą, który tego nie robi — art. 5 druku 177 (ograniczenie nadużywania klauzuli sumienia lekarza)
• 6Całkowicie uchylany byłby art. 152 Kodeksu karnego — znikałaby kara za aborcję i za pomoc w niej — art. 6 druku 177 (pełna dekryminalizacja, nie tylko częściowa jak w druku 176)
• 7Rozszerzana miałaby być procedura sprzeciwu pacjenta — m.in. wobec odmowy recepty lub skierowania, z orzeczeniem komisji w 3 dni przy odmowie aborcji — art. 7 druku 177 (zmiana ustawy o prawach pacjenta)
• 8Uchylane byłyby art. 4a i 4b ustawy aborcyjnej z 1993 r. — art. 8 druku 177 (usunięcie przepisów zaostrzających dostęp po wyroku TK z 2020 r.)
• 9Ustawa miałaby wejść w życie po 3 miesiącach od ogłoszenia — art. 9 druku 177 (okres vacatio legis, czyli czasu na przygotowanie systemu przed wejściem przepisów w życie)