wniosek o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu.

Co nie weszło w życie

• 1Minister zdrowia musiałby utworzyć i prowadzić program polityki zdrowotnej (plan państwa w dziedzinie zdrowia) leczenia niepłodności, obejmujący medycznie wspomaganą prokreację, w tym in vitro w certyfikowanych ośrodkach (art. 1 pkt 1 ust. 16a druku 31 — nakazuje ministrowi opracować, wdrożyć, realizować i finansować taki program)
• 2Do tego programu nie stosowałyby się ogólne zasady finansowania programów polityki zdrowotnej z ustawy o świadczeniach (art. 1 pkt 1 ust. 16b druku 31 — program miałby działać na odrębnych, uproszczonych zasadach, bez przepisów z ust. 1 i 3–16)
• 3Minister zdrowia musiałby co roku składać Sejmowi sprawozdanie z realizacji programu do 31 lipca (art. 1 pkt 2 ust. 19 druku 31 — obowiązek corocznego raportowania przed parlamentem)
• 4Pierwszy program miałby ruszyć od 1 czerwca 2024 r. (art. 2 druku 31 — termin rozpoczęcia realizacji)
• 5Na program przeznaczane byłoby corocznie nie mniej niż 500 mln zł z budżetu państwa (art. 3 druku 31 — minimalna, gwarantowana kwota finansowania)
• 6Ustawa weszłaby w życie 14 dni po ogłoszeniu (art. 4 druku 31 — standardowy termin wejścia w życie po publikacji w Dzienniku Ustaw)