poprawka nr 3, wniosek mniejszości nr 3

Co nie weszło w życie

• 1Wniosek mniejszości nr 3 proponował nowy art. 1a w projekcie (art. 1a — dodatkowy przepis zmieniający ustawę o leczeniu niepłodności z 2015 r.), który miałby zmienić art. 9 tej ustawy (art. 9 — zasady prowadzenia zapłodnienia pozaustrojowego)
• 2Art. 9 ust. 2 miał ograniczać procedurę do nie więcej niż dwóch zapłodnionych komórek jajowych i nakazywać przeniesienie wszystkich zapłodnionych komórek do organizmu biorczyni (kobiety przyjmującej zarodek) — bez pozostawiania nadmiaru komórek (wniosek mniejszości nr 3, druk nr 69)
• 3Art. 9 ust. 3 miał ustalać, że od zapłodnienia do umieszczenia komórki w ciele kobiety nie może minąć więcej niż 120 godzin, bez żadnych przerw w tym terminie (wniosek mniejszości nr 3, druk nr 69 — sztywny limit czasowy całej procedury)
• 4Wniosek przewidywał nowy art. 25a ustawy o leczeniu niepłodności (art. 25a — nowy rozdział o zakazie mrożenia zarodków), który zakazywałby kriokonserwacji zarodka (mrożenia zarodka w celu przechowania na później), z wyjątkiem sytuacji siły wyższej uniemożliwiającej natychmiastowy transfer (wniosek mniejszości nr 3, druk nr 69)
• 5Art. 25a ust. 3 wniosku mniejszości nr 3 przewidywał, że gdy transfer zarodka do pierwotnej biorczyni staje się niemożliwy, ośrodek ma szukać innej biorczyni i jej męża (małżeństwa) do adopcji zarodka, bez pobierania opłat za przeniesienie (art. 25a ust. 3 — procedura „adopcji zarodka” między parami małżeńskimi)
• 6Głosowanie zakończyło się odrzuceniem wniosku (176 za, 238 przeciw, 25 wstrzymało się), więc żaden z powyższych zapisów nie wszedł do projektu ustawy w ramach tego głosowania (wniosek mniejszości nr 3, druk nr 69 — procedura pozwalająca mniejszości poselskiej zaproponować alternatywne brzmienie przepisów)