głosowanie nad całością projektu.

Co się zmienia

• 1MSZ staje się ustawowym koordynatorem wykonywania orzeczeń ETPCz i tworzy międzyresortowy Zespół doradczy z udziałem m.in. RPO, sądów, samorządów prawniczych i NGO (art. 5 druków 2271/2843 — szef MSZ prowadzi proces i zbiera opinie)
• 2Dla każdego orzeczenia wyznacza się „podmiot wiodący” (resort lub inny organ) z terminami: tłumaczenie w 2 miesiące, projekt planu działań w 3 miesiące, plan do Rady Europy w 6 miesięcy, ewentualna nowelizacja prawa w 12 miesięcy (art. 10–16 — kto i kiedy ma naprawić naruszenie)
• 3Jeśli po 2 latach Komitet Ministrów Rady Europy nie uzna wyroku za wykonany, MSZ może eskalować sprawę do Premiera, który nakazuje środki administracji lub rekomenduje je innym podmiotom (art. 18 — polityczna „popędzaczka” przy zaległościach)
• 4Słuszne zadośćuczynienie (pieniądze z wyroku: zadośćuczynienie, odszkodowanie, koszty z odsetkami) wypłaca MSZ na uwierzytelnionym formularzu; przy braku formularza lub wątpliwościach — depozyt sądowy (art. 20–22 — jasna ścieżka wypłaty dla skarżącego)
• 5Ostateczne orzeczenie ETPCz staje się tytułem egzekucyjnym w KPC, a sumy z niego są chronione przed egzekucją na rzecz Skarbu Państwa i JST także w egzekucji administracyjnej (art. 27–28 — łatwiej wyegzekwować wypłatę i nie stracić jej na dług wobec państwa)
• 6MSZ dostaje dostęp do akt administracyjnych, sądowoadministracyjnych, TK i SN na potrzeby Strasburga (max 14 dni dla spraw zakończonych) — art. 26 i 30–32 w sprawozdaniu (druk 2843)
• 7Ustawę stosuje się też do starych, niewykonanych orzeczeń; limit kosztów MSZ to łącznie 6,21 mln zł na 2026–2035; wejście w życie po 30 dniach od ogłoszenia (art. 34–38 druku 2843)