wniosek o odrzucenie projektu w pierwszym czytaniu.

Co nie weszło w życie

• 1Obniżenie planowanych dochodów państwa o 56,3 mld zł — do 626,1 mld zł (art. 1 pkt 1 lit. a druku 754 — zmiana art. 1 ust. 1 ustawy budżetowej). Powody: mniejsze wpływy z VAT (−22,9 mld zł), niższy CIT firm (zyski przedsiębiorstw spadły o 20,7% w I półroczu 2024), zerowa wpłata z zysku NBP (bank centralny zamiast zysku miał stratę 20,8 mld zł za 2023 r.), tańsze unijne uprawnienia do emisji CO₂ (ubytek ~8,8 mld zł) i przesunięcie aukcji częstotliwości radiowych na 2025 r. (−1,8 mld zł).
• 2Podwyższenie maksymalnego deficytu budżetowego do 240,3 mld zł (art. 1 pkt 1 lit. b druku 754 — zmiana art. 1 ust. 5 ustawy budżetowej; deficyt to różnica między tym co państwo wydaje a tym co zarabia). Wzrost o 56,3 mld zł względem pierwotnego planu 184 mld zł.
• 3Przekazanie samorządom łącznie 10 mld zł dodatkowego wsparcia (art. 1 pkt 5 oraz pkt 4 druku 754): ok. 8,2 mld zł przez zwiększony udział JST we wpływach z podatku PIT oraz 1,78 mld zł jako uzupełnienie subwencji ogólnej (dopłata z budżetu centralnego dla gmin, powiatów i województw — cz. 82 budżetu, dział Subwencje ogólne dla JST).
• 4Wzrost potrzeb pożyczkowych państwa do 308,6 mld zł netto (art. 1 pkt 2 druku 754 — nowe brzmienie art. 3 ustawy budżetowej). Oznacza to, że rząd musi pożyczyć o ponad 56 mld zł więcej niż pierwotnie planowano — m.in. przez emisję obligacji krajowych (159,8 mld zł) i zagranicznych (29,3 mld zł) oraz pożyczkę z UE w ramach KPO (38,6 mld zł).
• 5Dodatkowe 1,2 mld zł dla Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) jako dotacja podmiotowa — cz. 46 (Zdrowie), budżet NFZ łącznie 187,3 mld zł, tj. +15,1% wobec wykonania 2023 r. Wydatki ogółem pozostają niezmienione na poziomie 866,4 mld zł — środki przeniesiono z rezerw celowych (cz. 83).
• 6Komisja Finansów Publicznych zaleca odrzucenie poprawki PiS (druk 787-A), która zakładała przeniesienie 7,2 mld zł z obsługi długu Skarbu Państwa (cz. 79, rozdz. 75703) na dodatkowe finansowanie NFZ (cz. 46, rozdz. 85195). Komisja oceniła, że taka zmiana jest niemożliwa do realizacji bez ryzyka dla płynności finansowej państwa.