głosowanie nad całością projektu.
PrzyjętoPkt. 6 Sprawozdanie Komisji o rządowym projekcie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu (druki nr 2111, 2594 i 2594-A)
Wyniki głosowania
Sejm uchwalił przepisy wprowadzające ustawę o statusie osoby najbliższej w związku — czyli pakiet zmian w dziesiątkach istniejących ustaw, które dostosowują polskie prawo do nowej instytucji prawnej dla par żyjących bez ślubu. Ustawa przeszła ciasną większością: 230 głosów za, 200 przeciw, 1 wstrzymujący się.
Analiza
29 maja 2026, 08:24
W skrócie
Polska od dawna nie miała żadnej prawnej ochrony dla par, które żyją razem bez ślubu — ani hetero, ani homoseksualnych. Ustawa główna (do której te „przepisy wprowadzające" są dodatkiem) tworzy dwie nowe instytucje: „status osoby najbliższej w związku" (czyli formalne uznanie partnera/partnerki za kogoś bliskiego w sensie prawnym) oraz „umowę o wspólnym pożyciu" (coś w rodzaju cywilnej umowy między parą). „Przepisy wprowadzające", które właśnie uchwalono, to techniczna ale kluczowa część: zmieniają dziesiątki już istniejących ustaw (np. medycznych, podatkowych, karnych, cywilnych) tak, żeby w odpowiednich miejscach pojawiła się nowa kategoria — obok „małżonka" i „krewnego" doszedł teraz „partner z umowy o wspólnym pożyciu".
Co się zmienia
- 1Zmiany w przepisach wielu ustaw — ustawa ma charakter "wprowadzający", co oznacza, że jej celem jest dopisanie nowej instytucji (statusu osoby najbliższej w związku) do wszystkich miejsc w polskim prawie, gdzie dotąd wymieniano tylko małżonków i krewnych (np. prawo do informacji medycznej, dziedziczenie, prawo do odmowy zeznań, zwolnienia podatkowe między bliskimi).
- 2Uchwalenie razem z drukiem 2594-A — oznacza to, że Sejm głosował nad wersją po poprawkach komisji sejmowej (druk 2594-A to sprawozdanie komisji z naniesionymi poprawkami do projektu rządowego z druku 2594), a nie nad pierwotnym projektem rządowym.
- 3Projekt rządowy (druk 2111) — to oryginalny wniosek rządu; druki 2594 i 2594-A to efekt pracy komisji, która projekt przejrzała i naniosła zmiany przed ostatecznym głosowaniem.
Kogo dotyczy
Pary heteroseksualne i homoseksualne żyjące razem bez ślubu, które zdecydują się zawrzeć „umowę o wspólnym pożyciu". W praktyce: osoby, które chcą mieć prawo do informacji o stanie zdrowia partnera w szpitalu, prawo do odmowy zeznań przeciwko partnerowi w sądzie, ochronę podobną do małżonków w różnych dziedzinach prawa. Dotyczy też lekarzy, urzędników, sądów i instytucji publicznych, które będą musiały respektować nową kategorię „osoby najbliższej w związku".
Praktyczny wpływ
Partner/partnerka z zawartą umową o wspólnym pożyciu zyska konkretne prawa, których dziś nie ma: dostęp do informacji medycznej o drugiej osobie (dziś szpital może odmówić nieślubnym partnerom), możliwość odmowy składania zeznań obciążających partnera w sądzie (dotąd tylko dla małżonków i rodziny), a w wybranych obszarach — ochronę podatkową lub socjalną zbliżoną do małżeńskiej. To jednak NIE jest pełne zrównanie z małżeństwem — zakres praw zależy od tego, co precyzuje ustawa główna.
Kontrowersje
To jedna z najbardziej kontrowersyjnych ustaw społecznych ostatnich lat w Polsce. PiS i Konfederacja (łącznie ok. 195 głosów przeciw) sprzeciwiają się, argumentując że ustawa de facto tworzy „małżeństwo drugiej kategorii" i podważa konstytucyjną ochronę małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny (art. 18 Konstytucji). Środowiska kościelne i konserwatywne protestują od początku prac nad ustawą. Nawet w koalicji rządzącej 5 posłów PSL-TD głosowało przeciw, a klub Demokracja (2 głosy na nie, 1 wstrzymujący) wyłamał się z koalicyjnej linii — co pokazuje, że ustawa dzieli nie tylko opozycję, ale i część obozu rządzącego.
Powiązane głosowania
41 innych głosowań w tym procesie legislacyjnym
Jak głosowały partie?
Głosy posłów
460 głosów indywidualnych
