wniosek mniejszości 1
OdrzuconoPunkt porządku obrad
Pkt. 6 Sprawozdanie Komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz niektórych innych ustaw (druki nr 406, 467 i 467-A)
Wyniki głosowania
28 czerwca 2024dyrektywa autorska
Sprawozdanie Komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz niektórych innych ustaw
Sejm odrzucił wniosek mniejszości 1 (5 głosów za, 417 przeciw), który zmieniał definicje nadawania, reemitowania i wprowadzenia bezpośredniego w projekcie ustawy wdrażającej unijne dyrektywy autorskie SATCAB II i DSM.
W skrócie
Rządowy projekt z druku 406 wdraża do polskiego prawa dyrektywy UE o prawie autorskim na rynku cyfrowym (DSM — jednolity rynek cyfrowy) i o transmisjach online RTV (SATCAB II), m.in. odpowiedzialność platform, wynagrodzenia twórców i prawo wydawców prasy online. Wniosek mniejszości 1 proponował inną definicję techniki wprowadzenia bezpośredniego (direct injection — przesył sygnału programu RTV innemu podmiotowi bez publicznej dostępności w trakcie przesyłu): nadawanie miałoby obejmować sytuację, gdy nadawca nie pokazuje sygnału publicznie, a robi to ktoś inny; reemisja miałaby obowiązywać tylko wtedy, gdy nadawca jednocześnie publicznie udostępnia sygnał. Sejm tego nie przyjął — zostaje brzmienie z wersji komisji.
jakglosuja.pl
Wyniki per klub
za / przeciw / wstrz. / nieob.
- 2/175/4/8
- 2/150/0/5
- 0/30/0/2
- 1/27/0/3
- 0/16/8/2
- 0/14/1/3
- Kukiz15Kukiz150/3/0/0
- ?Posłowie Niezrzeszeni0/2/0/0
Analiza
28 czerwca 2026, 09:03
Co nie weszło w życie
- 1Wniosek mniejszości 1 zmieniałby definicję nadawania tak, by obejmowało wprowadzenie bezpośrednie, gdy organizacja radiowa lub telewizyjna (RTV) nie nadaje sygnału publicznie, a czyni to inny podmiot (wniosek mniejszości 1, art. 1 pkt 1 lit. a — przepis definiujący, co prawnie uznaje się za nadawanie utworu)
- 2Wniosek mniejszości 1 zawężałby definicję reemitowania (reemisja — ponowne nadawanie programu RTV bez zmian) do sytuacji, gdy nadawca jednocześnie z przesyłem wprowadzenia bezpośredniego publicznie udostępnia sygnał programu (wniosek mniejszości 1, art. 1 pkt 1 lit. a — przepis określający, kiedy liczy się reemisja)
- 3Wniosek mniejszości 1 dodawałby osobną definicję wprowadzenia bezpośredniego jako procesu technicznego przesyłu sygnału programu RTV innemu podmiotowi, niedostępnego publicznie w trakcie przesyłu (wniosek mniejszości 1 / poprawka nr 1 w druku 467-A — komisja proponowała identyczną zmianę definicji, ale ten wniosek mniejszości został odrzucony)
- 4Po odrzuceniu wniosku obowiązuje wersja komisji: przy wprowadzeniu bezpośrednim nadawca i reemitent dokonują jednej czynności rozpowszechniania, lecz każdy musi uzyskać odrębną zgodę uprawnionego (druk 467, art. 211 ust. 4 — przepis o wspólnej czynności rozpowszechniania i osobnych licencjach)
Kogo dotyczy
Organizacje radiowe i telewizyjne (nadawcy, ok. 400 podmiotów), reemitenci (operatorzy kablowi, satelitarni, DTT, IP — ok. 300), dystrybutorzy sygnału stosujący wprowadzenie bezpośrednie, organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi (OZZ/ZZPA, m.in. ZAiKS, STOART, ZPAV) oraz twórcy i uprawnieni, od których zależą zgody na nadawanie i reemisję.
Praktyczny wpływ
Odrzucenie wniosku oznacza, że przy wprowadzeniu bezpośrednim nadal obowiązuje model z dwiema odrębnymi zgodami — nadawca i reemitent muszą licencjonować korzystanie z utworów osobno, zamiast uproszczonego podziału ról proponowanego przez mniejszość. To wpływa na to, kto negocjuje umowy z OZZ, jak liczone są opłaty licencyjne i jak rozstrzygane są spory między nadawcami a operatorami przekazującymi sygnał do widzów.
Powiązane głosowania
10 innych głosowań w tym procesie legislacyjnym
Głosy posłów
458 głosów indywidualnych
