głosowanie nad całością projektu.

Co się zmienia

• 1Definiuje i zakazuje praktyk pseudomedycznych: leczenie przez osoby bez zawodu medycznego stwarzające ryzyko zdrowia lub życia, wprowadzanie w błąd co do metod w sprawach małoletnich, onkologii, ciężkich chorób i zaburzeń psychicznych oraz działalność lecznicza bez wpisu do rejestru RPWDL (art. 67zj druku 2756 — katalog tego, co ustawa uznaje za pseudomedycynę, przy wymogu celu korzyści majątkowej lub osobistej)
• 2Tworzy osobny rozdział o dezinformacji medycznej z jawnym rejestrem podmiotów i obowiązkiem operatorów internetu przekierowania ruchu z wskazanej domeny na stronę RPP z ostrzeżeniem w 7 dni (art. 67zn druku 2756 — publiczne rozpowszechnianie fałszywych informacji o leczeniu dla korzyści majątkowej lub osobistej oraz blokada domen na wniosek RPP bez uprzedniej decyzji sądu)
• 3Wzmacnia postępowania zbiorowe: publiczne ostrzeżenia przy zagrożeniu życia lub zdrowia (art. 64a ust. 1 — RPP upublicznia informacje o szkodliwej praktyce) oraz jednorazowa decyzja tymczasowa nakazująca zaprzestanie działań do miesiąca, z natychmiastową wykonalnością (art. 64a ust. 3–5)
• 4Podnosi kary do 1 000 000 zł za naruszenie zakazów, do 100 000 zł za niedostarczenie dokumentów i do 20 000 zł za brak współpracy w postępowaniu wyjaśniającym, z możliwością ponawiania co 6 miesięcy (art. 68–69 druku 2756)
• 5Wprowadza karę dla kierowników do 20-krotności przeciętnego wynagrodzenia za umyślne dopuszczenie do naruszenia (art. 69b) oraz rozszerza udział RPP w sprawach cywilnych, także o roszczenia ze śmierci pacjenta (art. 55 — RPP może działać jak prokurator)
• 6Wyłącza organizatora strajku z odpowiedzialności za praktyki naruszające zbiorowe prawa pacjentów (art. 59 ust. 1); ustawa wchodzi w życie po 3 miesiącach, a sprawy wszczęte wcześniej kończy się według starych przepisów (art. 2–3)