poprawka 49
OdrzuconoPkt. 1 Sprawozdanie Komisji o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2250, 2252 i 2252-A)
Wyniki głosowania
Sejm odrzucił poprawkę nr 49 zgłoszoną przez PiS (189 za, 238 przeciw), która chciała przesunąć wejście w życie ustawy o wzmocnieniu Państwowej Inspekcji Pracy z „3 miesięcy od ogłoszenia" na 1 stycznia 2027 r. Ustawa wejdzie w życie według harmonogramu rządowego — najpóźniej latem 2026 r.
Analiza
13 marca 2026, 18:40
W skrócie
Cała ustawa o reformie PIP (szczegółowo opisywana w poprzednich głosowaniach) daje inspektorom pracy nowe, potężne narzędzie: mogą decyzją administracyjną stwierdzić, że ktoś pracujący na „śmieciówce" — zleceniu, umowie o dzieło, kontrakcie B2B — jest de facto pracownikiem etatowym ze wszystkimi tego konsekwencjami. Poprawka 49 PiS-u nie kwestionowała treści ustawy, lecz chciała ją po prostu opóźnić: zamiast wejścia w życie po 3 miesiącach od ogłoszenia (czyli szacunkowo latem 2026 r.), przesunąć główne przepisy na 1 stycznia 2027 r. Problem: taki termin automatycznie przekreślałby unijny deadline KPO wynoszący 30 czerwca 2026 r. — Polska straciłaby dostęp do środków europejskich. Koalicja rządząca odrzuciła poprawkę, PiS głosował za nią niemal w całości, Konfederacja częściowo ją poparła.
Co nie weszło w życie
- 1Zmiana terminu wejścia w życie głównych przepisów ustawy z 'po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia' na 'z dniem 1 stycznia 2027 r.' — art. 19 projektu (druk 2252-A, poprawka 49 — art. 19 to przepis końcowy ustawy określający, od kiedy nowe prawo obowiązuje; zmiana przesuwałaby wdrożenie reformy o co najmniej pół roku względem planu rządu i o pół roku poza termin KPO)
- 2Wydłużenie vacatio legis przepisów organizacyjno-przygotowawczych (m.in. obowiązek GIP opracowania strategii PIP, zarządzeń standaryzujących kontrole oraz powołania międzyinstytucjonalnego zespołu ds. ryzyka z ZUS i KAS) z 'dnia następnego po ogłoszeniu' na 'po upływie 6 miesięcy od ogłoszenia' — art. 19 in fine projektu (te przepisy muszą wejść szybko, bo realizują kamienie milowe KPO A71G i A72G wymagane do 30 czerwca 2026 r.; opóźnienie o 6 miesięcy oznaczałoby naruszenie zobowiązań wobec UE)
Kogo dotyczy
Pracodawcy i przedsiębiorcy stosujący umowy cywilnoprawne zamiast umów o pracę — dłuższe vacatio legis dawałoby im więcej czasu na dostosowanie, oddalało też ryzyko kar i decyzji inspekcji; Państwowa Inspekcja Pracy — opóźnienie o pół roku wstrzymałoby wdrożenie nowych kompetencji decyzyjnych, zatrudnianie 294 nowych pracowników i budowę systemu IT; Polska jako beneficjent KPO — przekroczenie terminu 30 czerwca 2026 r. zagroziłoby wypłacie środków z Krajowego Planu Odbudowy powiązanych z kamieniami milowymi A71G i A72G.
Praktyczny wpływ
Odrzucenie poprawki oznacza, że ustawa wejdzie w życie zgodnie z planem rządu — trzy miesiące po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że pierwsze decyzje administracyjne stwierdzające stosunek pracy mogą być wydawane jesienią 2026 r. (po wejściu w życie głównych przepisów), a przepisy organizacyjne — wdrożenie strategii, zarządzeń i systemu wymiany danych PIP–ZUS–KAS — zaczną działać już od dnia następnego po ogłoszeniu ustawy, co wypełnia unijne zobowiązanie z KPO w terminie.
Kontrowersje
Poprawka wpisuje się w trwający przez całe trzecie czytanie spór polityczny: PiS złożył kolejno pięć wniosków mniejszości i kilkanaście poprawek — wszystkie zmierzające do złagodzenia lub opóźnienia reformy. Kluczowa kontrowersja całej ustawy (przyznanie urzędnikowi — inspektorowi pracy — prawa do stwierdzania istnienia stosunku pracy decyzją administracyjną, co dotychczas było wyłączną domeną sądów) pozostaje aktualna. Presja terminu KPO (30 czerwca 2026 r.) ograniczała pole kompromisu — jakiekolwiek opóźnienie wejścia w życie poza ten termin groziło utratą środków europejskich, co rząd wielokrotnie podkreślał jako argument przeciwko wszystkim poprawkom odrocznościowym PiS-u.
Powiązane głosowania
50 innych głosowań w tym procesie legislacyjnym
Jak głosowały partie?
Głosy posłów
460 głosów indywidualnych